Izolacja ścian fundamentowych pianą PUR

Ściana fundamentowa dotyka ziemi całą powierzchnią. Grunt jest zimny przez okrągły rok i ciągnie ciepło z betonu, także wtedy, gdy nad ziemią wszystko jest już ocieplone. Do tego grunt trzyma wodę, a woda po deszczu i po roztopach napiera na ścianę od zewnątrz.

Z tego biorą się dwa osobne kłopoty. Pierwszy to strata ciepła przez ścianę fundamentową i przez podłogę na gruncie. Drugi to wilgoć, która wchodzi w beton, podciąga się do góry i wychodzi na ścianie parteru jako plama przy podłodze. Po latach ta sama wilgoć dobiera się do stali w betonie.

Na fundament dajemy pianę zamkniętokomórkową, czyli tę twardą. Ona nie nasiąka wodą na powierzchni, więc ta sama piana robi tu robotę cieplną i wodną naraz. Warstwa jest bezspoinowa i obchodzi każdy narożnik bez łączenia, więc nie ma miejsca, w którym woda mogłaby wejść pod izolację.

Więcej o samym materiale i o tym, gdzie jeszcze go dajemy, piszemy osobno: piana zamkniętokomórkowa, woda i grunt.

Drugi układ jest pionowy i on jest częstszy. Pianę natryskujemy na ścianę fundamentową od strony gruntu, na całą jej wysokość, od ławy po poziom terenu. Warstwa zamyka beton przed wodą stojącą w wykopie i przed wilgocią gruntową.

Pracujemy z poziomu wykopu, prowadząc pistolet blisko powierzchni. Piana rozpręża się na betonie i wchodzi w każdą raczkę po szalunku oraz w ślad po ściągu. Miejsca, w których z betonu wystaje kotwa albo rura przepustu, obchodzimy w tym samym przejściu, bez docinania czegokolwiek.

Do trzymania warstwy nie trzeba kołków, klejów ani listew. Piana przykleja się sama do betonu i do cegły, a przy zasypywaniu wykopu warstwa nie odchodzi płatami od ściany. Osobno chroni stal zbrojeniową przed korozją, bo nie dopuszcza do niej wilgoci.

W starym domu fundament trzeba najpierw odkopać. To robota ziemna po stronie inwestora i trzeba ją policzyć osobno, bo my przyjeżdżamy do gotowego wykopu. Ściana po odkopaniu bywa nierówna, z resztkami dawnej powłoki i z ubytkami w spoinie.

Nierówność nam nie przeszkadza, bo piana wypełnia ubytek razem z resztą powierzchni. Przeszkadza za to wilgoć, o czym niżej. W starych domach ocieplenie fundamentu robi się zwykle razem z opaską i z drenażem, więc kolejność prac warto ustalić przed naszym przyjazdem.

Ocieplenie fundamentu domu jednorodzinnego to zwykle jeden dzień roboczy. Bus z agregatem staje przy wykopie, bo węże mają swoją długość i dojazd ma znaczenie. Ekipa pracuje w kombinezonach i schodzi do wykopu z pistoletem.

Natrysk idzie odcinkami wzdłuż ściany, od narożnika do narożnika. Po przejściu całej ściany warstwa jest gotowa i wykop można zasypywać. Pracujemy przez cały rok, także zimą, bo piana pracuje w zakresie od minus czterdziestu do plus stu stopni.

Nad zasypaniem wykopu warto się umówić z góry. Świeżą warstwę zasypuje się gruntem bez ostrych kamieni, żeby jej nie uszkodzić przy zagęszczaniu.

Fundament odcięty od gruntu przestaje wyciągać ciepło z domu. Razem z ociepleniem dachu i ścian daje to nawet pięćdziesiąt procent mniej na ogrzewaniu. Warstwa służy ponad dwadzieścia pięć lat i przez ten czas nie osiada ani się nie przesuwa.

Suchy fundament to też sucha ściana parteru. Bez wilgoci w murze nie ma warunków dla pleśni i dla grzybów, a drewno oparte na ścianie nie gnije. Piana nie obciąża konstrukcji, więc dochodzi do budynku sama warstwa izolacji, bez dodatkowego ciężaru.